Vandaag is DE dag. Zwemmen met toch wel heel bijzondere beesten. Om 8 uur kun je inchecken en wie het eerst komt die het eerst maalt. D.w.z. je denkt een keuze te hebben wanneer je de interactie met de dolfijnen mag hebben. En gezien de weersvoorspelling, en dat is met recht een voorspelling, want de ene site geeft aan mooi weer en de ander site geeft aan het zou wel eens kunnen gaan regenen. En aangezien het meestal in de middag regent, betekent dat op tijd bij discovery cove om in te checken. De voorbije dagen leerde al dat het verkeer niet altijd meezit dus we houden rekening met een half uur. We hadden wel een andere weg gevonden, maar toch. Oke om 7 uur dus vertrekken, deze keer is dat ook gelukt. Misschien hielp het dat we in discovery cove gebruik konden maken van een 'ontbijtje'. Het verkeer zat mee, we waren er in 10 minuten, we stonden als tweede op de parkeerplaats. En..
We konden meteen inchecken. Dat deden ze namelijk wel voor 8 uur. Dat kwam mooi uit, want we konden al om 08.30 met de flippers in het water. Onze pasjes werden gemaakt. (met een paar hele charmante foto's zo vroeg in de ochtend) en die pasjes moeten we goed bewaren, want dat zijn onze entree pasjes voor zowel seaworld, aquatica en busch gardens voor de resterende 10 dagen. Maar goed, alles gereed voor het avontuur. Nog even wachten voor de enorme deuren, waarachter het is. Met een paar magische woorden ging de deur open. Welcom in the world of the dolphins. en zo toch nog even tijd om rustig te ontbijten. "croissantjes, muffins, scrambled eggs met aardappelen en bacon, wat jus d'orange, aarbeien yoghurt het smaakte ons allemaal prima. Helaas voor mij was het toen over, want we moesten ons voorbereiden voor de "ontmoeting".
Het park zag er goed uit, een overvloed aan vriendelijk welwillend helpend personeel en het hutje was al snel gevonden. Toen moesten we een mooi wetsuit aan. Je kon kiezen uit 2 soorten, gelukkig hadden ze niet net als in het leger, of te groot of te klein, alleen een jasje zonder mouwen, of een pakje met korte mouwen en een korte pijpen. Ik dacht dat dat alleen voor diegene was die met de dolfijnen zwom, maar ik ontkwam er ook niet aan. Gelukkig maar achteraf.
Toen naar de 'uitleg hut' we zaten in hutje 3 met de naam Sand dollar. Een enthousiaste trainer Carmen, kwam ons van informatie voorzien.
Wist je dat een dolfijn met zijn sonar kan zien of je zwanger bent!!! Bij een aantal trainers wist de dolfijn het al eerder dan de nieuwe moeder zelf.
Ook pacemakers, metalen staven e.d. kunnen ze herkennen. Ze zijn erg nieuwsgierig en de trainers kunnen zien dat ze je onderzoeken, meestal vragen ze dan of je zoiets hebt en 100% van de gevallen klopt dat. Misschien moeten ze deze bijzondere dieren in het zorgpakket stoppen, voor onderzoeken. Zijn we af van die dure apparatuur en hebben we ook nog een leuk uitje.
Dan mogen de meiden het water in, ik kreeg een mooi plekje op de rotsen vlakbij alwaar ik de videocamera hanteerde. Nu is dat op zich niet zo bijzonder, maar de mensen die mij kennen, weten dat ik niet echt stabiel ben. (dwz om een camera niet te laten trillen)
Maar deze keer ging het goed, gewoon niet teveel inzoomen. Mirjam en Lisa stonden vlakbij de trainer en zo had ik een mooi shot.
Van uit het water werden door 'beroepsmensen' ook foto's en filmpjes gemaakt.
Dus we waren van een opname verzekerd.
Een paar kleine kunstjes wat aanraken, en toen het zoenen met de dolfijn Thelma. Helemaal geweldig. Het geluk straalde van de meiden hun gezicht.
Daarna mochten ze een stukje met de dolfijn Hatch zwemmen. Eerst Mirjam en ja hoor die kreeg de scenic route. Een kleine omweg. Maar helemaal gelukkig. Daarna was Lisa aan de beurt. De ene hand op de rugvin, de andere hand aan de zijvin en daar ging ze. Met een grote smile ging ze terug naar de groep. Helemaal geweldig. En wat zijn die dolfijnen zacht.
Daarna werd er nog een foto gemaakt met het gezin waar je mee was. We hadden echt een geweldig trainer. IK, ja je leest het goed, Ik mocht er ook bij. Ik sprong zowat met camera en al in het water, maar gelukkig is de trainer niet op haar achterhoofd gevallen en wijst me nog even subtiel op de camera. CAMERA schreeuwde ze. Dat deed me besluiten om ze toch maar even neer te leggen.
En werkelijk waar, wat zijn die geweldig bijzondere beesten zacht en goed getraind, hij zwom niet eens voor mij weg. Na de foto was er al 3 kwartier voorbij en mochten we de foto's meteen bekijken.
We hebben wat foto's uitgezocht + de DVD en de CD. zodat we zeker weten een herinnering hieraan hadden.
Daarna hebben we een rondje park gemaakt. In een basin waar je kon snorkelen zwommen mega grote roggen, 1,5 meter waren ze zeker wel. Na even wennen aan het koude zoute water, ging er een wereld voor ons open. Het aanraken van deze vissen werd een sport, hoelang en hoevaak kon je er 1 aanraken. Ik geloof dat Lies gewonnen heeft.
Na hier een tijd doorgebracht te hebben, zijn we gaan lunchen. Ook dit was van goede kwaliteit, en heb me dan ook aardig volgegeten, je moet tenslotte toch bijna alles proberen.
Van uitbuiken kwam niet veel, dat deden we maar in het water, er was ook nog zoiets als een lazy river. Een zeer warme stroom die je heel langzaam meenam in een rondje.
Dat was pas echt relaxen. O wat ik nog vergat te vertellen. Bij het uitdelen van de wetsuits en de snorkels, zat ook een zakje met zonnebrand. Hele dikke creme, maar goed voor de beesten. Niet uit te smeren, dus te weinig opgedaan. En in dit stukje zwemmen. Ben ik denk ik toch wel een beetje verbrand. Gelukkig zoals ik al eerder zei, moest ik ook een wetsuitje aan. Nu was ik alleen verbrand op mijn schouders en zoals gewoonlijk op mijn hoofd, en niet heel mijn rug.
Ja nog wat gedronken te hebben zijn we op het laatst nog even terug gegaan naar de roggen. Dit was inmiddels 9 uur later dan toen we binnenkwamen. Na een laatste aai over de grootste rog, de spulletjes ingeleverd even onder de douche en toen terug naar huis. Een laatste salto van Flipper, en daar gingen de deuren achter ons dicht.
Moe maar voldaan waren we weer in 10 minuten thuis.
Nog even nagenieten van de gedachten, de foto's en het schrijven van dit blogje en de dag zit er al weer op.
Morgen gaan we waarschijnlijk, afhankelijk van het weer een kanotochtje doen of nog wat shoppen in 1 van de vele malls die we nog willen bezoeken.
Pff een hele bevalling zo'n dagje beschrijven. Maar teruglezend de moeite waard.
